Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13348 K.2013/26272

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, kadının kabul edilen davası ve ziynetler yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, kocanın kabul edilen davası, kusur belirlemesi ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, her iki boşanma davası kabul edilmiş, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu bulunmuş, kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; eşinin ailesiyle birlikte oturmaya zorlanan kadının sık sık evi terk etmesi kusuruna karşılık kocanın da eşini ailesiyle birlikte oturmaya zorladığı, eşinin hastalığı ile ilgilenmediği, ailesiyle görüşmemesi konusunda baskı uyguladığı, kadın evden ayrıldığında;" bir daha gelmesini ben de istemiyorum" şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen kusurları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte kocanın daha ağır kusurlu bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek bu hatalı kusur belirlemesine göre, kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı kadının manevi tazminat (TMK.md.174/2) talebinin reddi doğru olmamıştır.

3-Davalı-davacı kadın, karşı dava dilekçesinde ziynetler konusunda 20.000 TL.maddi tazminat, 30.000 TL. manevi tazminat (TMK.md.174/2) talebinde bulunmuştur. Mahkemece kadının ziynet alacağı talebinin kısmen kabulüne, maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Oysa davalı-davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinden kaynaklanan maddi tazminat talebi bulunmadığı halde, bu konuda kesin hüküm oluşturacak şekilde maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır (HUMK.md.26).