Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13351 K.2013/26275

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı-davalı (koca) tarafından 15.06.2009 tarihinde açılıp, 22.12.2010 tarihinde reddedilen boşanma davasında "davalıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı,

asıl kusurlu olanın koca olduğu" kabul edilmiş, karar 30.03.2012 tarihinde kesinleşmiş olup, bu ret kararının sözü edilen dava tarihine kadar ki olaylarda kadının kusurunun bulunmadığı konusunda kesin hüküm teşkil edeceğine, bu kesin hükme aykırı düşen tanıkların aynı döneme ilişkin beyanlarına artık değer verilemeyeceğine, sonrasında da yeni bir olayın ispat edilememiş bulunmasına göre, davacı-davalı (koca)'nın bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da yersiz bulunduğundan, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,