Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13398 K.2014/4

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Yerel mahkemece verilen ilk hüküm davalı kadın tarafından, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat miktarları ile reddedilen maddi tazminat talebi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz olunmuştur. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde yerel mahkeme hükmünün davalı kadın yararına maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiş, bozma kapsamı dışında kalan hususlar yönünden ise hüküm onanarak kesinleşmiştir. Bu durum nazara alınmadan bozma sonrasında yapılan yargılama ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden yeniden hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.