Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13545 K.2013/26692

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kendi tazminat talebi, kadın yararına hükmedilen nafakaların miktarı ve vekalet ücreti yönünden; davalı (kadın) tarafından ise kusura ilişkin değerlendirme, tazminat talepleri hakkında verilen hüküm, takdir edilen nafakanın miktarı ve baba ile çocuk arasında tesis edilen kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan ortak çocuk E. 23.04.2012 doğumludur. Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu yaştaki çocuğun her hafta Cumartesi ve Pazar günleri saat 10:00 - 18:00 arası baba ile kişisel ilişkisi, hem velayet sahibinin bu görevi gerektiği gibi yerine getirmesine engel oluşturur, hem de çocuk her hafta yer değiştireceğinden sağlığı bakımından menfaatine uygun değildir. Bu bakımdan kararda yer alan kişisel ilişkiye dair düzenleme doğru bulunmamıştır. Mahkemece ayın belirli hafta sonları kişisel ilişki tesisi gerekir. Bu husus yeniden düzenlenmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3- Dava kabul edilmiştir. Davalı tarafından açılmış bir dava da bulunmamaktadır. Boşanma davalarında vekalet ücreti tarafların boşanmaya sebep olan kusurları nazara alınarak değil, aleyhe hüküm verilip verilmediğine bakılarak takdir ve tayin olunur. Davalının aleyhine hüküm kurulduğuna göre, davalı yararına vekalet ücreti tayin edilmesi doğru bulunmamıştır.