Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13548 K.2013/26969

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünen temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, eşine fiziksel şiddet uygulayan kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı kadına göre daha fazla kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; toplanan delillerden ve özellikle davacı kadının, 10.02.2012 tarihli oturumdaki beyanından, fiziksel şiddet olayının, eski tarihli olduğu ve bu olaydan sonra evlilik birliğinin devam ettiği, bu şekilde davacının, davalıdan kaynaklanan bu kusurlu davranışı affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı; ancak bu hadisenin dışında, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettiklerinin gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğu söylenemez ve tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına ise, maddi ve manevi tazminata karar verilemez (TMK.md.174/1-2). Durum böyleyken, davalının eşine göre daha fazla kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, davacının tazminat taleplerinin reddi yerine, yazılı şekilde kadın yararına maddi ve manevi tazminat takdiri de doğru olmamıştır.