Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13559 K.2013/26830

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadın tahkikat aşamasında yoksulluk nafakası ve Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesine dayalı maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunmuş, mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi gerekçe gösterilerek iddia ve savunmanın bu aşamada genişletilemeyeceğinden bahisle' reddine karar verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde iddia ve savunmanın hangi aşamaya kadar genişletilebileceği yahut değiştirilebileceği hüküm altına alınmıştır.

Davalının bu davada Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde gösterilen süreden sonra yoksulluk nafakası (TMK md 175) ve maddi-manevi tazminat (TMK md 174/1-2) talep edemeyeceği sabit ise de boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren 1 yıllık süre içinde ayrı bir dava açarak bu taleplerini ileri sürebileceği Türk Medeni Kanununun 178. maddesinde hüküm altına alınmıştır.

O halde bu davada davalının yoksulluk nafakası ve tazminat istekleri hakkında süresinden sonra talep edildiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde red hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).