Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13569 K.2013/26839

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından her üç dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadının reddedilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

Toplanan delillerden, davalı-davacı (kadın)'ın güven sarsıcı davranışta bulunmak şeklindeki kusuruna karşılık davacı-davalı (koca)'nın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Davalı-davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.

2-Davalı-davacı kadının reddedilen nafaka davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-davacı (kadın)'ın güven sarsıcı davranışta bulunmak şeklindeki kusuruna karşılık davacı-davalı (koca)'nın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı tarafların bu şekilde ayrıldıkları anlaşılmaktadır. Davalı-davacı (kadın) ayrı yaşamakta haklılığını (TMK md 197) kanıtlamıştır. O halde davalı-davacı (kadın)'ın nafaka davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi doğru görülmemiştir.