Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13749 K.2013/27077

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; "davacının uzun süredir bir başka erkekle fiilen evliymiş gibi birlikte yaşadığı, bu hususun kendi beyanından anlaşıldığı, davalının da başka bir kadınla yaşadığı yönündeki iddianın ise sadece davacının iddiasından ibaret olduğu" gerekçesiyle "davacı ağır kusurlu" bulunup, gösterdiği deliller toplanmadan boşanma davası reddedilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, kocasının 1993 yılında tanıştığı bir bayanla kaçarak, o tarihten beri bu kadınla birlikte yaşadığını, on sekiz yıldır ayrı olduklarını, evlilik birliğinin fiilen bittiğini ileri sürmüş, davalı ise davaya bir cevap vermemiştir. Mahkeme, ön inceleme duruşmasında davacının kendisinin de bir başka erkekle yaşadığı yönündeki beyanını esas alıp, davacıya iddiasını ispat etme imkanı tanımadan, aynı oturumda davayı reddetmiştir. Davacı, dava dilekçesinde iddiasını ispat için tanık deliline dayanmış ve tanıklarının isim ve adreslerini de yine dava dilekçesinde bildirmiştir. Davacının dava dilekçesinde gösterdiği tanıklar, usulünce çağrılıp dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.