Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13756 K.2014/383

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılar tarafından, tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu gereğince, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alınmasına ilişkindir. Bu istek, korunma altına alınması istenen çocukların hak ve menfaatleriyle de ilgilidir.

Bu nedenle, davanın; hakkında korunma kararı alınması istenen çocuklar ergin olmadığından, yasal temsilcilerine ( veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa toplanıp, birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar oluşturulması gerekir.

Olayda, küçük Hüseyin’in, Kezban ve Yüksel'in evlilik dışı birlikteliğinden dünyaya geldiği, baba Yüksel tarafından 01.11.2012 tarihinde tanınarak baba ve Hüseyin arasında soybağının kurulduğu, ancak velayet hakkının anne Kezban'da olduğu tartışmasızdır (TMK. Mad. 337/1). Küçükler Vasfıye Mualla, Ayşe, Elifnur, Cemile, ve Ali Yüksel'in ise evlilik birliği içerisinde dünyaya geldikleri, velayetlerinin anneleri Habibe ve babaları Yüksel’de bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dava, Vasfiye Mualla, Ayşe, Elifnur, Cemile, ve Ali Yüksel'in velilerinden baba Yüksel'e yöneltilmemiştir. Taraf teşkili sağlanmadan, Yüksel'e hukuki dinlenilme hakkı (HMK md.27) tanınmadan verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davada yasal temsilci konumunda bulunmayan dede A.. K..'e husumet yönetilip yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.