Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13776 K.2013/19637

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kabul edilen ziynet alacağı yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; her iki boşanma davası ve ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm olmadıkça tarafların her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.

(TMK md 6) Kural olarak ispat yükü kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir (6100 s. HMK m.190/1) Davalı-davacı kadın ziynet eşyalarının davacı-davalı tarafından bozdurulduğunu ileri sürmüş, davacı-davalı koca ise ziynet eşyaları hakkında bilgisinin olmadığını, eşinin zilyedliğinde olduğunu savunmuştur.

Davalı-davacı kadın ziynet eşyasının varlığını, bunların koca tarafından alınarak bozdurulduğunun ispat yükü altındadır. Davalı-davacı (kadın) yemin deliline dayanmamış gösterdiği diğer delillerle de dava konusu ziynet eşyasının koca tarafından alınarak bozdurulduğunu ispat edememiştir. Bu durumda; ziynet eşyası alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.