Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13782 K.2013/27948

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; yararına hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakasının miktarları ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-davacı (kadın)'ın davası kabul edilmiş, davacı-davalı (koca)'nın davası ize reddedilmiştir. O halde kendisini vekille temsil ettiren davalı-davacı kadın lehine her iki dava için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince iki ayrı maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, tek vekalet ücreti kararlaştırılması usul ve yasaya aykırıdır.