Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13911 K.2013/19441

Taraflar arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından: lehine hükmedilen manevi tazminatın ve nafakanın miktarları ve maddi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının nafaka miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, davalının boşanmaya yol olaylardaki kusur derecesine, davacının kişilik haklarına yapılan saldırının kapsamına ve derecesine, paranın alım gücüne göre, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat boşanmaya sebep olan olaylarla orantılı olmayıp, azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3- Davacının Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamındaki maddi tazminat isteği “maddi kaybını ispatlayamadığı” gerekçesiyle reddedilmiştir. Oysa, davacının, boşanma yüzünden en azından eşinin desteğini yitirdiği, kocasından dolayı yararlandığı sosyal güvenlik haklarından yoksun kaldığı, mevcut menfaatinin bu sebeple zedelendiği açık ve tartışmasızdır. O halde, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hakkaniyet ilkesi (TMK md. 4) gözetilerek, davacı yararına uygun miktarda maddi tazminat takdiri gerekirken, bu isteğinin reddi usul ve yasaya aykırıdır.