Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14023 K.2013/28023

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından, her iki boşanma davası ve boşanmanın fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın kendi davasının kabulü gerektiği yönündeki temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer tarafın boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra tarafların 2012 yılı Nisan ayında barıştıkları ve yaklaşık üç ay kadar birlikte yaşadıkları, bu dönemde birlikte tatil yaptıkları, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Barışma ve birlikte yaşama, bundan önceki olayların affedildiğini veya en azından hoşgörüyle karşılandığı gösterir ve bu olaylara dayanılarak artık boşanma kararı verilemez. Bundan sonra da, taraflar arasında evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede ve ortak hayatın devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizliği kabule elverişli ciddi sebep ve deliller bulunmamaktadır. Bu durumda kadının boşanma davasının da reddine karar verilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi doğru olmamıştır.