Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14106 K.2013/19617

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı yararına 2007/1085 esas ve 2008/903 karar sayılı kararıyla aylık irat şeklinde hükmedilen yoksulluk nafakasının Türk Medeni Kanununun 176. maddesinde yer alan "nafaka alacaklısının bir başkasıyla evliymiş gibi yaşaması" sebebiyle kaldırılmış bulunmasına göre davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları da yersiz bulunmuştur.

2-Davalı tarafından açılan boşanma davası kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş, kadın lehine Türk Medeni Kanununun 174/1 ve 2. maddesine dayanılarak maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş, bu karar Yargıtay denetiminden geçerek 08.07.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Kanun açıkça yetki vermediği sürece kesinleşmiş ve kesin hüküm halini almış bir karar, bir başka mahkemece ortadan kaldırılamaz. Aksinin kabulü kesin hükmün sağladığı güvenceyi ve tarafları bağlayıcı niteliğini bertaraf eder. Bu ise hukuki güvenliği bozar. Bu husus nazara alınmadan kesinleşen boşanma kararında davacısı (kadın) yararına hükmedilen tazminatların kaldırılması usul ve yasaya aykırıdır.