Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14314 K.2013/27303

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı kocanın, davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı, davacı kadına ilgi göstermediği, davacı kadının ise, ilk evliliğinden olan çocuklarının, davalı kocaya yönelik olumsuz davranışlarına sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda, davalı koca, davacı kadına nazaran daha fazla kusurludur. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak, davacı kadının tazminat taleplerinin (TMK.md.174/1-2) kabulü gerekirken, reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.