Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14327 K.2013/27885

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından, kusur belirlemesi ile tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, nafaka miktarı, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı kocanın eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, evlilik birliğinin kendisine yüklediği ödevleri yerine getirmediği, davalı kadının da davacının bilgisi dahilinde müşterek haneyi terk ettiği ve uzun zamandır tarafların bir araya gelmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken davalı kadının daha fazla kusurlu olduğunun kabul edilmesi ve hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi kapsamındaki maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru olmamıştır.