Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14341 K.2014/3799

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; tamamı yönünden, davacı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı A.. K.. vekili Av.T..D.. ve karşı taraf temyiz eden davalı Leman vekili Av.Z.. G... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece tarafların eşit kusurlu bulunduklarından bahisle boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı kadının hakaret eylemlerine karşılık, davacı kocanın da eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, annesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, eşini istemediğini ve sevmediğini söylediği, hamile olan eşini baba evine bırakıp, çocuğunun doğumu ve hastalığı ile ilgilenmediği, sadakat yükümlülüğünün evlilik birliğinin devamı boyunca devam edeceği hükmü karşısında (TMK.md.185/son) davanın devamı sırasında da olsa güven sarsıcı davranışlar içerisinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu kusur durumuna göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca ağır kusurlu bulunmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi koşullarının da oluştuğu anlaşılmaktadır.

Belirlenen bu kusur durumuna göre de boşanma kararı verilebileceğinden boşanma hükmü sonucu itibariyle doğru bulunduğundan boşanma kararının kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilmek sureti ile onanmasına (HMUK. md.438/son) karar verilmesi gerekmiş ve bu nedenle davacı kocanın tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yersiz bulunmuştur.

2-Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu bulunduğu gerçekleştiğine göre, davalı kadın yararına uygun miktarda maddi (TMK.md. 174/1) ve manevi (TMK.md. 174/2) tazminata hükmedilmesi gerekirken, kusur belirlemesinde hataya düşülerek tazminat isteklerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.