Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/1453 K.2013/14684

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın, dilekçeler teatisi ve ön inceleme duruşmasında, davacı kadının güven sarsıcı davranışta bulunduğuna dair bir iddiada bulunmadığı, kaldı ki kadının bu kusurlu davranışının koca tarafından affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığı anlaşılmaktadır.

Toplanan delillerden davalı kocanın ailesinin evlilik birliğine yönelik müdahalesine ve eşine hakaret etmelerine seyirci kaldığı ve evinin geçiminin abisi tarafından karşılanmasına yol açarak evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.