Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14568 K.2013/27448

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve eşya alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak açılmış olup, davacı koca tarafından açılan ilk dava evlilik birliğinin temelinden sarsılma durumunun kanıtlanamadığı belirtilerek reddolunmuştur. Gerek ilk dava öncesinde, gerekse fiili ayrılık döneminde, davacı kocadan kaynaklı ve davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir eylemin varlığı kanıtlanamamış, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesinin koşulları davalı kadın yararına gerçekleşmemiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında; davalı kadının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı kadın sunmuş olduğu cevap dilekçesiyle, davalı kocada kalan kişisel eşyaları nedeniyle alacak talebinde bulunmuştur. Bu istek boşanmanın fer'i (eki) niteliğinde olmayıp, ayrıca nispi harca tabidir. Davalı kadın tarafından bu istek yönünden usulünce harçlandırılmak suretiyle açılmış bir dava veya karşı davası bulunmamaktadır. Hakim bir talebi kendiliğinden dava haline getirip inceleyemez (HMK.md.24/1). O halde, davalının kişisel eşya nedeniyle usulünce açılmış bir alacak davası olmadığı halde; mahkemece yazılı şekilde bu talebin bir dava gibi karara bağlanması usul ve yasaya aykırıdır.