Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14622 K.2013/28526

Taraflar arasındaki birleştirilerek görülen karşılıklı boşanma davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı-davacı (kadın)'ın ağır kusurlu olduğu kabul edilerek davacı-davalı (koca)'nın açtığı boşanma davasının kabulüne, davalı-davacı (kadın)'ın açtığı boşanma davasının reddine karar verilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; davalı-davacı kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu; davacı-davalı kocanın ise eşine fiziksel şiddet uyguladığı, tehdit ettiği ve bu tehdit nedeni ile yargılanarak ceza mahkemesinden mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre; evlilik birliği temelinden sarsılmıştır. Bu sonuca ulaşılmasında, taraflardan birinin kusurunun diğerinden baskın olduğu söylenemez. Tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Davalı-davacı (kadın)'ın birleştirilen boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları oluşmuştur.

O halde; davalı-davacı (kadın)'ın birleştirilen boşanma davasının da kabulüne karar verilecek yerde (TMK.md.166/1), yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.