Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14626 K.2013/28527

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve kendisinin reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; toplanan delillerden; davalı-davacı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği, buna karşılık davacı-davalı kocanın da birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; boşanmaya neden olan olaylarda, her iki taraf da kusurlu ise de, kocasına göre davalı-davacı kadının daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken; mahkemece davacı-davalı kocanın eşit kusurlu olarak kabulü doğru olmadığı gibi; daha fazla kusurlu olan eş yararına yoksulluk nafakası takdir edilemeyeceği (TMK.md.175) halde; yoksulluk nafakasına karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Yukarıdaki bentte açıklandığı gibi; boşanmaya neden olan olaylarda, davacı-davalı koca eşit kusurlu veya daha fazla kusurlu değildir. O halde, davacı-davalı kocanın manevi tazminat (TMK.md.174/2) talebinin mahkemece hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilmek suretiyle reddi de doğru görülmemiştir.