Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14727 K.2013/21245

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacının birden fazla erkekle ilişkide bulunmak suretiyle sadakat yükümlülüğüne aykırı tutum ve davranışlarda bulunduğu, davalının da 18.12.2010 günü eşine basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde fiziki şiddet uyguladığı, bu eyleminden dolayı ceza mahkemesinde mahkum olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamı imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut olup, kocasına göre davacının daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen olayların yıkıcı etkisi karşısında davalının davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir yarar kalmadığı görülmektedir. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları oluşmuştur.

Bu koşullar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile isteğin reddi doğru bulunmamıştır.