Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14900 K.2013/29383

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kocanın çocuğuna cinsel taciz ve istismar suçu nedeniyle ceza mahkemesinde yargılaması devam etmekte ise de; kocanın mahkemece de kabul edilen ve toplanan delillerle gerçekleştiği anlaşılan diğer kusurlarına göre, verilen boşanma hükmünün isabetli olduğu ve kocanın belirtilen ceza mahkemesindeki kamu davasının niteliği itibariyle ortak çocukla şimdilik kişisel ilişki kurulmamış olmasında da usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının 29.12.2011 tarihli birinci oturumda mobilyacıda satış elemanı olarak çalıştığını, 800 TL maaş aldığını beyan ettiği, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği toplanan delillerden anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanununun 175. madde koşulları oluşmamıştır. Davacı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiştir.