Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14937 K.2013/21699

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını anlaşmalı boşanmaya dayanak yaptıkları 6.6.2011 tarihli protokol gereğince Osmaniye ili Merkez ilçesi F. . ada .parsel sayılı taşınmaz ve 2009 model Toyota yaris marka aracın müşterek çocuklar adına tesciline ve aracın kullanım hakkının da kendisine tahsis edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı taraf ise protokolün yok hükmünde olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, davacının protokolle ilgili olarak genel mahkemede sözleşme hükümleri gereğince dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

Davacı 5.3.2012 tarihinde yapılan ön inceleme duruşmasında isteğinin boşanma davasına konu edilmiş olup protokolde yer alan hususa dayalı olduğunu ve protokoldeki taşınmaza ilişkin anlaşmanın boşanma ilamının hüküm bölümünde yer almadığı için bu davayı açtığını belirtmiştir. Davacının 6.6.2011 tarihli anlaşmalı boşanma dava dilekçesi ekindeki protokolün boşanma davası sırasında hakim tarafından uygun bulunup onaylanmadığı getirtilen boşanma dava dosyasından anlaşılmaktadır.

O halde taraflar arasında yapılan bu protokol, genel hükümlere tabi bir sözleşme niteliğinde olup uyuşmazlık aile hukukundan kaynaklanmamaktadır. Görev kamu düzenindendir ve mahkemece yargılamanın her aşamasında resen gözetilir (HMK md 1).

Gerçekleşen bu durum karşısında mahkemece uyuşmazlık hakkında uyuşmazlığın genel yetkili mahkemelerin görev alanı kapsamında kaldığından bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde red hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.