Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14980 K.2013/29148

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafakaların miktarları ve tazminat talepleri hakkında verilen hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının nafaka miktarlarına ilişkin temyiz itirazları yersizdir. 2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, “boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu” kabul edilmişler, davacının tazminat istekleri buna bağlı olarak reddedilmiştir.

Oysa, davalının hemen her ortamda eşine “salak, beceriksiz, kişiliksiz” diyerek hakaret ettiği, “sen sus, konuşma, sen ne anlarsın” şeklinde sözlerle onu aşağıladığı ve değer vermediğini sürekli olarak gösterdiği; davacının da, yaptığı ev işleri için kocasından her defasında para istediği ve kocasının ailesini istemediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davalının, davacıya göre baskın kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Hal böyleyken davacının, davalıyla aynı derecede kusurlu görülmesi ve buna bağlı olarak tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru bulunmamış, davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddeleri gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, bu isteklerin reddi bozmayı gerektirmiştir.