Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/15054 K.2013/28511

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; velayet düzenlemesi yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kocanın velayete yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı kadının güven sarsıcı davranışlarının bulunduğu, davacı kocanın da bağımsız konut temin etmeyerek, eşini ailesiyle oturmaya zorladığı ve annesinin eşine yönelik olumsuz tutum ve davranışlarına sessiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekmektedir.

Hal böyle iken, davalı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; eşit kusur halinde de boşanma kararı verileceğinden, verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olup, davalı kadının boşanma kararına yönelik temyiz talebinin reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK.md.438/son) ve davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

b-Yukarıda açıklandığı gibi boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına manevi tazminat (TMK.md.174/2) verilemez. Bu nedenle davacı kocanın manevi tazminat talebinin reddi yerine yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

c-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak sartıyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Boşanmaya neden olan olaylarda, davalı kadının kusurunun diğer taraftan daha ağır olmadığı kabul edildiğine göre boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılan davalı kadın lehine geçimi için uygun bir yoksulluk nafakası (TMK.md.175) takdir edilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru görülmemiştir.