Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/15089 K.2013/28784

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca her biri kendi davasına ilişkin olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-karşı davacı (kadın)’ın temyizine gelince;

Davacı-karşı davalı (koca)’nın, evlenmelerinden sonra bağımsız konut temininden kaçındığı, eşini kendi ailesiyle birlikte yaşamak zorunda bıraktığı, fiilen birlikte kaldıkları üç aylık süre zarfında da, cinsel ilişkinin gerçekleşmediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Cinsel ilişkiden kadının kaçındığına ilişkin bir delil bulunmamaktadır.

Ayrı ve bağımsız konut isteğinin karşılanmaması sebebiyle evi terk ettiğinin anlaşılması karşısında, birlikte yaşamaktan kaçınanın kadın olduğu da kabul edilemez ve bu davranışı kadına kusur olarak yüklenemez. Gerçekleşen bu duruma göre taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında kadın dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, kadının karşı boşanma davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile bu davanın reddi doğru bulunmamıştır.