Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/15302 K.2013/30597

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından boşanmanın fer'ileri ve velayete ilişkin düzenleme yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (kadın) 'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın, kusursuz veya az kusurlu olmasının yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olması da gerekir (TMK.md. 174/2). Mahkemece; "davacı-davalı (kadın)'ın hiçbir haklı gerekçe ve kabul edilebilir bir sebep olmaksızın 2009 yılı başında çocuklarını da alıp Fransa'ya gitmiş olması" boşanma sebebi kabul edilmiştir.

Davacı-davalı (kadın)'ın gerçekleşen bu davranışı, eşiyle birlikte yaşamaktan kaçınmadan ibaret olup, diğer tarafın kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Bu mahiyette kabul edilebilecek kadının başkaca bir kusurlu davranışı kanıtlanamamıştır. Bu durumda davalı-davacı (koca)'nın manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile koca lehine manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.