Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/1542 K.2013/13573

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı koca tarafından 29.01.2006 tarihinde eşi davalı-davacı kadına şiddet uygulamış ve bu eylem nedeniyle ceza almıştır. Asliye Ceza Mahkemesine davalı-davacı kadın tarafından 30.05.2006 tarihinde verilen dilekçede eşiyle barıştığını ve evliliğinin devam ettiğini açıklamıştır. Bu olaydan sonra evlilik taraflarca devam ettirildiğinden artık bu olayın kocaya kusur olarak yüklenmesi mümkün değildir.

Toplanan delillerden yeniden bir araya gelmelerinden sonra, kadının kocasının giysilerini kesip sokağa attığı; buna karşılık kocanın da birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Durum böyleyken boşanmaya davacı-davalı kocanın davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetersiz gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.