Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/15438 K.2013/28598

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; manevi tazminat miktarı, nafaka miktarları ve reddedilen ziynet eşyası alacağı yönünden, davalı koca tarafından ise; boşanma, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve harç yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının, manevi tazminata yönelik faiz isteği hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK.md.36).

3-Toplanan delillerden, özellikle sulh ceza mahkemesinin kararından; davacı kadının dövüldüğü ve bu sebeple ortak konuttan ayrıldığı anlaşılmaktadır. Kural olarak, kolayca taşınabilir nitelikte olan ziynet eşyalarını kadının konutdan olağan koşullarda ayrılması durumunda yanında götürmesi beklenebilir ise de; davacı kadının açıklanan konutdan ayrılma şekline göre; ziynetlerini yanına alması beklenemez. O halde davacının ziynet eşyalarına yönelik davasının kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Boşanma davalarının maktu harca tabi olduğu gözetilmeden yazılı şekilde nispi harca ve bunun da davalıdan alınmasına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.