Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/15518 K.2013/27730

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; aile konutu şerhi konulması talebi ve nafakalar yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının oturduğu taşınmazın tapu kütüğündeki kaydına aile konutu şerhi konulması yönünde harcı verilerek usulüne uygun olarak açılmış bir dava veya karşı davası bulunmadığının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davası açıldığında hakimin bir "geçici önlem" olarak kararlaştırabileceği tedbir nafakası; kural olarak boşanma davasının devam ettiği süre için hükmedilir (TMK md. 169). Kuşkusuz, sonradan önlem alınması gerekliliği ortadan kalkarsa; boşanma davası sırasında verilen tedbir nafakasının karar kesinleşmeden önce de kaldırılmasına karar verilebilir. Davacı kadının davanın açıldığı sıradaki ve karar tarihindeki ihtiyaç durumunda bir değişiklik mevcut değildir. O halde, davacı kadın lehine takdir edilen tedbir nafakasının boşanma hükmünün kesinleşme tarihine kadar devam etmesi gerekirken, karar tarihi itibariyle kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı koca tarafından talep edilen manevi tazminat yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru olmamıştır (HMK md. 26).