Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/15552 K.2013/28346

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davalı-davacı kadının mahkemece tespit edilen kusuruna karşılık, davacı-davalı kocanın 05.09.2011 tarihinde açtığı boşanma davasının “eşine onu dinen boşadığını söyleyip boşanmaya zorladığı bu sebeple tam kusurlu olduğu” gerekçesiyle reddedildiği ve bu red kararının 08.02.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olup, davalı-davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.