Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16033 K.2013/29125

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, velayet, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat isteğinin reddi yönünden; davalı (kadın) tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı 19.09.2013 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden, davalının temyiz talebinin vaki feragat sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı (koca)’nın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı (koca)’nın birlik görevlerini yerine getirmediği ve ailesinin evlilik birliğine haksız müdahalesine göz yumduğu; buna karşılık davalı (kadın)’ın ise sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre, boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocaya oranla davalı kadının daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve buna bağlı olarak davacı kocanın manevi tazminat (TMK.md.174/2) isteğini reddetmesi ve şartları oluşmadığı halde davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına (TMK.md.175) hükmedilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.