Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16193 K.2013/29275

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı kocanın bağımsız konut temin etmediği, birlik görevlerini yerine getirmediği ve Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/509 esas sayılı dosyasına göre eşini rahatsız ettiği, kayın babasını tehdit ederek yaraladığı, böylece boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/509 esas sayılı dosyasında sanık olan davalı kocanın üzerine atılı suçların işlenme tarihlerinin, tarafların evlilik tarihinden daha önceki dönemlere ait olduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların bu olaylardan sonra evlendikleri anlaşıldığına göre kadının eşinden kaynaklanan bu kusurları affettiğinin kabulü gerekir. Toplanan delillerden davalı kocanın düzenli bir işi bulunmadığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Davalıdan kaynaklanan davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden başkaca maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni kanunun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır.

O halde, davacı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı kadın 250 TL. tedbir ve yoksulluk nafakası talep etmiş iken talep aşılarak (HMK. md. 26) lehine 300.00 TL. tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmolunması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.