Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16237 K.2013/28915

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca; her iki dava ve birleştirilen nafaka davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, ailesinin evliliğe olan müdahalesine ses çıkarmadığı; buna karşılık davalı-davacı kadının da "ben adam gibi adam istiyorum, hayatımı yaşayacağım, benim sevdiğim var’" dediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında taraflar dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, her iki boşanma davasının da kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davaların reddi doğru bulunmamıştır.

2- Davalı-davacı kadın birleşen nafaka davasında kendisi ve çocuğu için Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayanan tedbir nafakası isteğinde bulunmuştur. Yukarıda açıklandığı üzere davalı-davacı kadın ayrı yaşamakta haklılığını kanıtlamıştır. Bu yön nazara alınmadan nafaka davasının reddi doğru görülmemiştir.