Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16455 K.2013/29056

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının eşine "basit tıbbi müdahale ile" giderilebilecek şekilde fiziki şiddet uyguladığı ve "pezevenk" diyerek hakaret ettiği, davalının da, eşini "tehdit ettiği" ve "orospu" diyerek hakaret ettiği gerçekleşmiş olup, gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda her ikisinin de aynı oranda kusurlu olmasına, hal böyleyken kocanın daha ziyade kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, sonuçta tarafların boşanmalarına karar verilmediğine göre, verilen kararın yukarıdaki gerekçe ile sonucu bakımından doğru bulunmasına göre, davalının bu yöne ve aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların aynı derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Bu halde davacı lehine manevi tazminata hükmedilemeyeceği gözetilmeden, isteğin reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davacının servis işletmeciliği faaliyetinden dolayı gelir vergisi mükellefi olduğu toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu halde davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.