Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/1653 K.2013/14725

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından her üç dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (kadın)'ın ziynet alacağına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı -davacı (koca)'nın manevi bağımsızlığı olan konut temin etmediği ailesiyle birlikte yaşadığı eve kadını davet ettiği, kadının kanuni sebeplere uygun ihtara (TMK. md. 164) uymamakta haklı olduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı (koca)'nın terk hukuksal sebebine dayalı boşanma davasının reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.3-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı (koca)'nın bağımsız konut temin etmediği, eşini tehdit ettiği ve ailesi ile görüşmemesi yönünde baskı uyguladığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadının boşanma davasının kabulüne (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.