Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16553 K.2013/29242

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet, manevi tazminat talebinin reddi ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden eşine hakaret eden, arkadaşları ile alkollü ortamlarda gezerek eşini ve çocuğunu ihmal eden davalı-davacı kocaya nazaran, sadakatsiz davranan davacı-davalı kadının boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki, mahkemece de davacı-davalı kadının ağır kusurlu olduğu kabul edilmiştir. O halde, davalı-davacı koca yararına uygun miktarda manevi tazminata (TMK. md. 174/2) hükmedilmesi gerekirken, bu talebin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.