Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16584 K.2013/29081

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, birliğin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda kusurun tamamen davacı-davalı kocada olduğu belirlenerek kocanın davasının reddine, kadının karşı davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiştir.

Ne var ki; toplanan delillerden; davalı-davacı kadının güven sarsıcı olarak değerlendirilmesi gereken davranışı nedeniyle tarafların tartıştıkları, bu sırada kocanın kadına fiziksel şiddet uyguladığı, kadının da kocasına karşılık verip onun yüzünü tırmaladığı tarafların bu olaydan sonra fiilen ayrı yaşamaya başladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre evlilik birliği temelinden sarsılmıştır.

Bu sonuca ulaşılmasında taraflardan birinin kusurunun diğerinden baskın olduğu söylenemez. Tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmeleri gerekir. O halde davacı-davalı kocanın davası yönünden de Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları oluştuğundan; boşanmaya davacı-davalı kocanın davasının da kabul edilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken; reddi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.