Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16587 K.2013/29083

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı koca fiili ayrılık hukuki sebebine (TMK.md.166/son) dayalı olarak boşanma isteminde bulunmuş; dava dilekçesinde; boşanma talebiyle birlikte, daha önce reddedilen boşanma davası sırasında davalı kadın tarafından açılan ve boşanma davasının dosyasıyla birleştirilen bağımsız tedbir nafakası davasında (TMK.md.197) davalı kadın yararına hükmedilmiş tedbir nafakasının da kaldırılmasını istemiştir.

Bir kısım davalı tanıkları; önceki reddedilen boşanma davasından sonra fiili ayrılık döneminde tarafların yeniden biraraya geldiklerini beyan etmişlerse de; bu tanıkların Tarsus'ta ikamet etmeleri ve davalı kadının kendilerine anlattıklarını aktarmış olmaları karşısında, bu tanıkların beyanına itibar edilemez.

Diğer yandan, davalının daha önce Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı olarak açtığı davada (Tarsus Aile Mahkemesinin 2005/623 esas 2006/ 599 karar sayılı olup Mersin 3. Aile Mahkemesinin 2006/609 esas 2007/124 karar sayılı dosyası ile birleştirilen nafaka davası) yararına hükmedilen, şimdi de davacının kaldırılmasını talep ettiği tedbir nafakasını almaya devam etmesi karşısında; fiili ayrılık döneminde tarafların evlilik birliğini devam ettirmek üzere biraraya geldiklerine ilşikin davalı savunmasına geçerlilik tanınamaz.

Açıklanan sebeplerle boşanma davasının kabulü ile Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi gereğince boşanmaya karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.