Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/167 K.2013/12652

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından; davalı-karşı davacı kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarı ve kişisel ilişki yönünden, davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise; davacı-karşı davalı kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, manevi tazminat taleplerinin reddi, nafakalar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların müşterek çocuğu Yaman 14.02.2011 doğumludur ve taraflar aynı yerde oturmaktadır. Kişisel ilişki ile çocuğun sağlıklı kişisel gelişimi yanında, ana ve babalık duygularının tatmini de gözetilir. O halde bu ilkeler göz önüne alındığında; müşterek çocuk ile baba arasında her ayın belirli haftaları ve daha uzun süreli olarak çocuğun baba yanında yatıya kalacağı biçimde kişisel ilişki kurulması gerekirken; yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. m. 438/7).