Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16703 K.2013/21224

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, davalı lehine hükmolunan manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki belgelerden davalı kadının akıl hastası olduğu ve kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Davacının akıl hastalığı hukuki sebebine (TMK.md.165) dayalı bir boşanma davası mevcut değildir. Akıl hastası olarak kısıtlanan kişinin, hareketleri iradi olmadığından; davalıya bir kusur yüklenemez ve bu sebeple Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde düzenlenen "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" hukuki sebebine dayalı olarak boşanmaya karar verilemez. Bu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ne var ki boşanma hususu temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, yoksulluk nafakasına karar verilirken nafaka yükümlüsünün kusurunun aranmayacağının tabi bulunmasına göre, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Toplanan delillerden, davacıdan kaynaklanan, davalının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davalı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.