Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16800 K.2013/29999

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadının katılma yoluyla temyizinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına.

2-Davacı kocanın temyizinin incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davalı kadın lehine hükmedilen maddi tazminat boşanma hükmünün kesinleşmesi ile muaccel (ödenebilir) hale gelir. Faize de bu tarihten itibaren hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

c-Toplanan delillerden davacıdan kaynaklanan davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davalı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.