Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16803 K.2013/30000

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, tazminatlar ve ihtiyati tedbirin kaldırılması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de, toplanan deliller ve yapılan soruşturmaya göre, davacı kadının birlikte yaşamaktan kaçındığı, davalı kocanın ise, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşini tehdit ettiği ve eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda davalı koca daha ziyade kusurludur. Hal böyle iken taraflar eşit kusurlu kabul edilip bu hatalı kusur belirlemesi sonucu davacı kadının maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat taleplerinin reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.