Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16842 K.2014/1673

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kocanın davası hakkında bozma ilamına uyularak hüküm tesis edilmiş olmasına göre kocanın tüm, kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yerel mahkemece verilen “kocanın davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına” dair olan ilk hüküm; kocanın temyizi üzerine Dairemizin 28.11.2012 tarihli 2012/8977-28582 sayılı ilamıyla “koca, boşanmaya sebep olan olaylarda daha fazla kusurlu ise de, kadının da kusurlu olduğu, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının kocanın davası bakımından gerçekleştiği, bu sebeple kocanın davasının da kabulü gerektiğinden” bahisle bozulmuş; bozma sebebine göre, kadının boşanma davası ve fer'ileri incelenmemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; her iki boşanma davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiş; ancak, “ilk hükümle kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar hakkında bir bozma yapılmadığı” gerekçesiyle “bu konularda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verilmiştir.

Bozma ilamında, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına karar verildiğine göre, bozulan ilk hükümdeki, tazminatlar ve nafakalar hakkındaki kararın hukuki varlığını koruduğu kabul edilemez. Açıklanan hususlar, bozmanın şümulü dışında bırakılarak onanmış değildir. İlk hüküm bozulmakla, tamamen ortadan kalkmıştır.

Öyleyse, davacı-davalı (kadın)'ın nafaka ve tazminat talepleri hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamış, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.