KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/17006 E., 2013/29825 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Bakırköy 8. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 18.04.2013
- Numarası
- Esas no:2012/13 Karar no:2013/374
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, velayet, nafakalar, tazminatlar yönünden; davalı kadın tarafından ise nafakaların ve manevi tazminatın miktarı, vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı kocanın temyiz dilekçesi davalı kadın vekiline 04.06.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Katılma yoluyla temyiz süresi, temyiz dilekçesinin tebliği gününden başlayarak on gündür.(HUMK. md.433/2).Davalı kadın vekili hükme ilişkin itirazlarını ihtiva eden temyize cevap dilekçesini, yasal on günlük süreden sonra 21.06.2013 günü verdiğine göre davalının katılma yolu ile temyizi süresinde değildir. Bu sebeple davalı kadının katılma yoluyla temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2- Davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
Davacı müşterek çocuklarını tanık olarak göstermiş, mahkemece dinlenilmesini talep etmiştir. Davacı yargılama aşamasında bu tanıkların dinlenmesinden vazgeçmemiştir. İdrak çağında olan müşterek çocuklar Rabia ve Zeynep'in Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri uyarınca dinlenerek boşanma hükmünün temyiz edilmemiş olması da göz önüne alınarak tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylardaki kusur durumlarının belirlenmesi ve sonucuna göre Türk Medeni Kanunun 174/1-2 ve 175. madde koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi ve velayet düzenlemesi hakkında da bir karar verilmesi gerekirken idrak çağında olan müşterek çocuklar Rabia ve Zeynep tanık olarak dinlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır
SONUC
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/17006, K. 2013/29825, 17 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama