Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17130 K.2013/30028

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise, tazminatların miktarı ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı kocanın tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı- karşı davacı kadının "vajinismus" hastalığının bulunduğu ve evlilik birliği süresince tarafların bu nedenle cinsel ilişkiyi gerçekleştiremedikleri, davacı-davalı kadının cinsel ilişkinin gerçekleştirilmesi konusunda tedaviden kaçındığı, davalı-davacı kocanın da bu durumu başkalarına anlatarak eşini aşağıladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata (TMK.md.174/1-2) hükmolunamaz. Hal böyleyken, davalı-karşı davacının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi yerine, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kabulü doğru görülmemiştir.