Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17240 K.2014/3319

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, 5395 sayılı Kanun'un 5/1-c , 5/1-d ve 5/1-e maddeleri uyarınca bakım, sağlık ve koruma tedbirlerine hükmedilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece küçüğün ailesi ile birlikte yaşadığı yer olan Çiftlik Asliye Hukuk Mahkemeleri’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

1-Çocuk Koruma Kanununun 8. maddesi; tedbirlerde yetkiyi düzenlemiştir. Buna göre, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından, kendisinin, ana. baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hakimince alınır. Aynı maddenin (2.) fıkrasında yer alan hükme göre de: tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hakim veya mahkemece belirli sürelerle incelettirilir.

Hakim veya mahkeme, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir, (md. 8/3) Somut olayda. 27.10.1998 doğumlu küçük T...'nın cinsel istismara uğradığı, bu nedenle 30.05.2013 tarihinde savcılık makamının kararıyla N.. S.. E...'ne teslim edildiği anlaşılmıştır.

Dava tarihinde kurum bakımında olan çocuğun bulunduğu yer Niğde ili olup Çocuk Koruma Kanunu’nun 8/1. maddesine göre Niğde Asliye Hukuk Mahkemeleri (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) yetkili olup işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2-Kabule göre de; dava ve karar tarihi itibariyle ergin olmayan küçüklerin yasal temsilcileri (veli ya da vasi) davaya dahil edilmeden eksik hasımla duruşma açılmadan ve ilgililere tebliğ yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi de doğru değildir.