Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17407 K.2013/29843

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın kocanın kusurlu hareketleri ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını iddia ederek Türk Medeni Kanunun 166/1 maddesi uyarınca boşanma talebinde bulunmuştur. Mahkemece 2 yıl süre ile ayrılığa karar verilmiştir. Ayrılığa karar verilebilmesi için boşanma sebebinin gerçekleşmesi ve ortak hayatın yeniden kurulması olasılığının bulunması gerekir (TMK md. 170/3). Taraflardan birinin çocuğunun olmaması başlı başına boşanma sebebi olarak kabul edilemez.

Dosya kapsamından davacı eşin bu konuda tıbbi girişimlerde bulunduğu,davalı kocanın çocuğun olmaması sebebiyle eşini istemediğini söylediği anlaşılmaktadır. Kocanın kusurlu hareketleri ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı sabittir. Her iki taraf da boşanmayı istemektedir.

O halde boşanmaya karar verilmesi gerekirken ortak hayatın yeniden kurulması olasılığı da bulunmadığı ve Türk Medeni Kanunun 170/3. maddesindeki koşulların ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan ayrılığa hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

2- Davacının maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kadın dava dilekçesi ile talep ettiği maddi tazminat, ziynet alacağına yönelik olup Türk Medeni Kanunun 174/1. maddesi kapsamında değildir. Dava açılırken alınan başvurma harcı, dava dilekçesindeki isteklerin tümünü kapsar. Davacı kadının dava dilekçesindeki talep ettiği ziynet alacağı boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Bu talep nedeniyle davanın açılması esnasında nispi harç alınmadığı gibi, bu eksiklik yargılama sırasında da giderilmemiştir.

Nispi harç tamamlattırılmadan müteakip işlemler yapılamaz. O halde davacı kadının talep ettiği ziynetlerin bedeli üzerinden nispi harcın peşin kısmının yatırılması için davacıya usulüne uygun olarak süre verilmeli (Harçlar Kanunu md.30-32) harç noksanlığı giderildiği taktirde, bu talebin esası incelenmeli ve hasıl olacak sonucuna göre karar verilmeli, aksi halde.

Harçlar Kanunun 30. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, belirtilen hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.