Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17426 K.2013/29620

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen nafakalar ve tazminatlar ile iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, müşterek çocuk lehine hükmedilen nafakaların dava tarihinden, karar kesinleşene kadar tedbir, karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olduğunun anlaşılmasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadına sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-davacı kadınında, davacı-davalı kocasına beddua ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı koca, davalı-davacı kadına nazaran daha ziyade kusurludur. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.